Ana içeriğe atla

Cadı Avcısı - Virginia Boecker / Kitap Yorumu


"Büyüye bulaşıp da kendini alevlerin arasında veya dizlerinin üzerine çökmüş, başını bir kütüğe dayamış halde bulmayacağın bir dünya yoktu."

1500'lü yıllar İngiltere'sinde XIII. yazıtta yazan kanunlara bağlı olarak işini yapan cadı avcılarından biri de Elizabeth Grey'dir. Ailesi olmayan Elizabeth tüm hayatı boyunca cadı avcılığı yapmıştır. Ama bir gün cadılıkla suçlanır. Diğer cadılar gibi yakılmak için bekletilmek üzere hapishaneye atılır ve onu kurtarmaya gelen bir büyücüyle tüm hayatı değişir. En çok güvendiği kişilerin ortaya çıkan sırları ve doğru sandığı yalanlar üzerine Elizabeth'in çok zor tercihler yapması gerekecektir.

Cadı Avcısı'nı ikinciye okuyuşumdu bu. Çok sevdiğimden değil, aksine sevemeyip yarım bıraktığım için. Son 150 sayfasını çok sıkıldığım için okumamıştım. Ama kitabın en heyecanlı kısımları oradaymış meğer.

Her yerde Cadı Avcısı'nı görmeye başladığım için yeniden okumaya karar verdim. Okurken yine sıkıldım ve çoğu kısmı hem sıkıldığım için hem de hatırladığım için atladım. İkinci kitabı Kral Katili'ni de kimse beğenmiyor. Ama ne olursa olsun hikayenin sonunu merak ettiğim için ikinci kitabı da okuyacağım. Sağ olsun arkadaşım boşuna para verme ben de var diyerek kitabı bana ödünç verdi.

Büyücüler, hortlaklar, cadılar, periler ve bunlara karşı bir yönetimin arasında geçen savaşı anlatıyor kitap. Normalde büyüler dikkatimi çeken bir konu ama bu kitapta çok sevemedim.

Bence kesinlikle okunması gereken bir kitap değil. Merak ettiğiniz başka kitaplar varsa onlara öncelik verebilirsiniz. Yine de her kitapta olduğu gibi sevenleri de sevmeyenleri de çok.Ben maalesef ikinci gruptayım.

Her ne kadar kitabı sevmesem de güzel alıntıları var. Birkaç alıntıyla veda ediyorum. Sonraki yorumda görüşmek üzere, kitaplarla kalın.
Geçmişi geri alamazsın. Ama geleceği de göremezsin. Şimdi ne yapmak, kiminle birlikte olmak, nereye ait olmak istediğin tamamen sana bağlı. Her zaman dediğim gibi hiçbir şey kalıcı değildir.
En büyük düşmanımız dövüştüğümüz şey değil, korktuğumuz şeydir.
Bizi giydirmiş, beslemiş, barındırmış ve eğitmiş olabilirdi ama onun çocukları değildik. Askerleriydik. Vazgeçilmez, fakat yerine yenisi koyulabilecek askerler.
Korkulması gereken kişi benmişim gibi gerilediler. 
Çünkü korkulması gereken kişi bendim.

Yorumlar

  1. hımm bilemediim, cadıları perileri pek severim yaa. ama bu kitap çok da iyi değil diyon seen :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de çok severim aslında ama bu seriye bir türlü ısınamadım. Napsak bilemedim.

      Sil
  2. Ayayay sen çok sevmemişsin ama ben fazla merak ediyorum bu yüzden -ne zaman olur bilmem ama- bir gün şansımı deneyeceğim :')

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle kendin okuyarak son fikrini edin:) Aslında seveni çok fazla ama ben bir türlü sevemedim nedense:(

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ağaç Ev Sohbetleri 26

Merhaba, bugün çok severek takip ettiğim bir seriyle geldim. Her hafta yazılan birkaç yazıyı okumaya çalışıyorum ve ben de yazayım bir şeyler diyorum. Ama her zaman hakkında yazmak istediğim konular olmuyor. Yazmak istediklerimi de yazmak nasip olmadı. Ama bu haftanın konusu çok güzel. Sevgili Deep bulmuş, çok güzel bulmuş. Konumuz:  “Sıradan olmak, farklı olmak. Bu konuda ne düşünüyorsunuz? Sıradan olmak gibi bir korkunuz var mı?” Günümüzde genel olarak bakıldığında insanlar fazlasıyla sıradan bence. Herkes tek tip. Bu monotonluktan sıyrılmak için illa ki farklı bir şeyler yapmak gerekiyor. Sıradan olmak gibi bir korkum yok. Zaten insanlar, içlerine bakıldığında, sıradan değil bence. Herkesin farklı bir düşünce dünyası var, farklı ilgi alanları,yetenekleri var. Herkes aslında sevdiği ve yeteneği olduğu şeyi yapsa herkes birbirinden farklı olurdu. Ama işte artık önemli olan para. Sıradan olmak da güzel, farklı olmak da. Ben hangisine giriyorum pek bilmiyorum aslında. İkis...

Kitap Mimi

  Mimleri cevaplamayı hep çok sevdim. Bu sefer de ben bir tane yapayım dedim. Daha önceden birçok kitap mimi yapılmıştır illa ki, benim yazdığım sorulardan birkaçı da onlarda vardır. Ama yeniden cevaplamış olalım. Belki cevaplarımız değişmiştir. 1) Kitaplığındaki en eski kitap Benim kitaplığımda bulunan en eski kitap Fido. Anneme ablaları hediye almışlar 1986 yılında. İlk baskısı 1984'te olmuş, zaten bu kitap da birinci baskıdan. Sayfaları geçen yıllarla iyice sararmış, kapaktan ayrılmış. Ama eski kitaplara has o yoğun kokusunu içime çekmek çok hoşuma gidiyor. 2) Kitaplığındaki en yeni kitap   Ben genelde kitaplarımı internetten sipariş ediyorum ve toplu alıyorum. O yüzden aslında en yeni kitaplarım birkaç tane. Ama ben okumak için en heyecanlı olduğumu göstermek istedim. Çok ümitliyim ve seveceğime eminim.Hazır filminin fragmanı da yayınlanmışken hemen okumak istiyorum. 3) Sana hediye gelen bir kitap Bayan Peregrine'in Tuhaf Çocukları benim düzenli kitap okumaya başlamamı sağ...

Değişimin İlk Günü

Yeni bir hafta başlangıcı, yeni alışkanlıklar kazanmaya başlamak için harika bir zaman. Benim kazanmak istediğim yeni alışkanlık erken kalkmak. Uykuyu çok seven biri olarak bu benim için çok zorlayıcı bir şey. Gece bir şeyler yapmayı çok seviyorum, sabah uykularını da aynı şekilde. Zaten gece geç yatınca uyanmam öğle saatlerini buluyor. Fakat okul dışında erken kalkmayı başardığım birkaç nadir günde çok mutlu hissettiğimi fark ettim hep. 9'da kalktığımda -ki bu benim için çok erken bir saat- 12'ye kadar çok fazla iş hallediyorum. O üç saatlik zaman dilimi sanki apayrı bir gün gibi. Öğle ezanına kadar ne yapabilirsem en verimli şeyler onlar oluyor, öğleden sonrası çorap söküğü gibi geliyor. Bugün ise sabah namazına kalktım, yaklaşık 6.20 gibi, ve sonrasında bir daha uyumadım. Namaz, ayılma ve birkaç küçük şeyden sonra 7 gibi günümü başlattım.  Derslerim 9'da başlıyor, yani iki saatim vardı. Önce bir süredir ilgilenemediğim İspanyolca'yla ilgilendim. Birkaç alıştırma yapt...